Jump to content

Անահիտ Փերիխանեան

Անահիտ Փերիխանեան
Ծնած է 24 Ապրիլ 1928(1928-04-24)[1]
Ծննդեան վայր Մոսկուա, Խորհրդային Միութիւն
Մահացած է 27 Մայիս 2012(2012-05-27)[2] (84 տարեկանին)
Մահուան վայր Սեն Փեթերսպուրկ, Ռուսիա[3]
Քաղաքացիութիւն  Խորհրդային Միութիւն և  Ռուսիա
Գործունէութեան ոլորտ Արեւելագիտութիւն և Իրանագիտութիւն
Գործատու Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արևելագիտության ինստիտուտ? և Սան ­Փե­թերս­պուր­կի Համալսարան
Կրթութիւն Երեւանի Պետական Համալսարանի Պատմութեան Բաժանմունք և Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի պատմության ինստիտուտ?
Գիտական ղեկավար Կամիլլա Տրևեր?
Տիրապետած լեզուներ ռուսերէն
Աշակերտներ Olga Chunakova?

Անահիտ Գէորգիի Փերիխանեան (24 Ապրիլ 1928(1928-04-24)[1], Մոսկուա, Խորհրդային Միութիւն - 27 Մայիս 2012(2012-05-27)[2], Սեն Փեթերսպուրկ, Ռուսիա[3]), հայ պատմաբան, արեւելագէտ, պատմական գիտութիւններու դոկտոր (1974

Անահիտ Փերիխանեանը ծնած է 1928 թուականի 24 Ապրիլին Մոսկուայի մէջ։ Մայրը՝ Արուսեակ Իւանովնան, բժիշկ էր, իսկ հայրը՝ Գէորգի Նիկիտիչը՝ ինժեներ։ Հայրը նշանակուած էր ՍեւանՀրազդան հիդրոէլեկտրակայաններու կասկադի տնօրէն, ինչի հետեւանքով ընտանիքը տեղափոխուած է Երեւան։

Անահիտը Երեւանի մէջ աւարտած է միջնակարգ դպրոցը։ 1945–1948 թուականներուն ուսանած է Երեւանի պետական համալսարանի պատմութեան բաժինը, ապա տեղափոխուած է Լենինկրատ եւ 1951 թուականին աւարտած է Լենինկրատի պետական համալսարանը։

1951–1955 թուականներուն ուսանած է Պետական Էրմիտաժի ասպիրանտուրայի մէջ՝ Կ. Վ. Տրեւերի ղեկավարութեամբ։ 1956 թուականին պաշտպանած է թեկնածուական ատենախօսութիւն։

Այնուհետեւ աշխատած է ԽՍՀՄ ԳԱ Արեւելագիտութեան ինստիտուտին մէջ, իսկ 1959 թուականէն՝ նոյն ինստիտուտի Լենինկրատի բաժանմունքին մէջ։ 1974–1986 թուականներուն եղած է աւագ գիտաշխատող, 1986–1998 թուականներուն՝ առաջատար գիտաշխատող։ 1959 թուականէն միաժամանակ դասաւանդած է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանին մէջ՝ գրաբար լեզու։

Գիտական գործունէութիւն

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Անոր ուսումնասիրութիւնները կը վերաբերին՝

  • Պարթեւական եւ Սասանեան Իրանի պատմութեան,
  • միջնադարեան Հայաստանի պատմութեան եւ իրաւական համակարգին,
  • հայ գրերի ծագման հարցին,[4]
  • համեմատական հնդեւրոպագիտութեան խնդիրներուն,[5]
  • հայ գրականութեան եւ աղբիւրագիտութեան։

Անահիտ Փերիխանեան հեղինակ է 5 մենագրութիւններու եւ շուրջ 50 գիտական յօդուածներու, որոնք հրատարակուած են միջազգային եւ խորհրդային հեղինակաւոր պարբերականներու մէջ՝ Մոսկուա, Երեւան, Փարիզ, Ուփսալա եւ Կոպենհագէն։

Վերջին աշխատութիւն

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Նրա վերջին յօդուածն է՝ «К вопросу о происхождении павликианства» (2011), տպագրուած «Письменные памятники Востока» գիտական հանդէսին մէջ։

Անահիտ Փերիխանեանի գիտական ժառանգութիւնը կը համարուի կարեւոր ներդրում հայագիտութեան եւ արեւելագիտութեան զարգացման մէջ։

Անդամակցութիւն

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  • Храмовые объединения Малой Азии и Армении, 1959.[7]
  • Тигранакерт : Из истории древнеармянских городских общин, 1960.
  • Сасанидский Судебник. Книга тысячи судебных решений, Е., 1973.
  • Общество и право Ирана в Парфянский и Сасанидский периоды, М., 1983.[8][9].
  • Материалы к этимологическому словарю древнеармянского языка, ч. 1, Е., 1993.

Ծանօթագրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  1. 1 2 http://am.hayazg.info/index.php?curid=14610
  2. 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #1057899704 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  3. 1 2 https://iranicaonline.org/articles/perikhanian-anahit
  4. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2007։
  5. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2007։
  6. «ИВР РАН (Санкт-Петербург) - Personalia, Периханян, Анаит Георгиевна»։ www.orientalstudies.ru։ արտագրուած է՝ 2019 թ․ հունվարի 13
  7. Храмовые объединения Малой Азии и Армении
  8. Общество и право Ирана в парфянский и сасанидский периоды
  9. Периханян Анаит Георгиевна (1983)։ Общество и право Ирана в парфянский и сасанидский периоды (ռուսերեն)։ Изд-во "Наука," Глав. ред. восточной лит-ры