Աղուէսներ

Ուիքիփետիաէն
Jump to navigation Jump to search

Կաղապար:Taxobox արւմտ. Աղուէսներ (Կաղապար:Լեզու la), շնազգիներու ընտանիքի գիշատիչ կաթնասուններու ցեղ։ ՀՀ բոլոր մարզերուն մէջ տարածուած է աղուէս սովորականը (V. vulpes), որ ունի 2 ենթատեսակ՝ աղուէս անդրկովկասեան եւ աղուէս հայկական։ Կը բնակին գետնափոր բոյներու մէջ (իւրաքանչիւր բոյն ունի քանի մը բնանցք), որ կը կառուցեն բլրալանջերու վրայ, կը զբաղեցնեն գորշուկին հին բոյնը կամ կը թաքնուին ժայռաճեղքերու եւ այլ բնական թաքստոցներու մէջ։

Արտաքին Կառուցուածք[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Աղուէսները աւելի փոքր են, քան միջին չափի ընտանի շունը, կը բնութագրուին երկար նեղ մռութով եւ խիտ պոչով։ Աղուէսին մարմինը քաշուած է (երկարութիւնը՝ մինչեւ 90 սմ), պոչը թաւ է (երկարութիւնը՝ 40–60 սմ), կենդանի զանգուածը՝ 5–8 քկ։ Մազածածկը խիտ է, փափուկ՝ գորշադարչինաւուն, հարդակարմրադեղնաւուն եւ այլ երանգներով։ Կը բուծուին արծաթափայլ բարձրարժէք մորթի ունեցող աղուէսներ։ Ականջներու արտաքին մասը սեւ է, ոտնաթաթերուն տակը՝ մորթապատ։

Մայր աղուէսը ձագի հետ

Ընդհանուր Տեղեկութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Աղուէսները խելացի, խորամանկ ու ճարպիկ կենդանիներ են։ Եթէ պէտք է փրկէ սեփական կեանքը կամ սնունդ հայթայթէ, աղուէսն իր հնարամտութեամբ կը գերազանցէ շատ մը կենդանիներու, բայց երբեմն, հետաքրքրասիրութենէն դրդուած, ան «կ'արհամարհէ» զգուշութիւնը։ Աղուէսին փորձանքէն հեռու կը պահեն անոր իւրայատուկ քօղարկուիլու հմտութիւնը, սուր լսողութիւնը, տեսողութիւնը եւ յատկապէս հոտառութիւնը. թշնամու հոտը ան կը զգայ դեռ հեռուէն եւ կը հասնցնէ ժամանակին փախչիլ կամ թաքնուիլ։ Իսկ լսողութիւնը կ'օգնէ կեր հայթայթելու ատեն։ Ձմրան, աղուէսը ականջ կը դնէ ձիւնին տակ վազվզող մուկերուն եւ, նոյնիսկ ամենաթոյլ ծըւծըւոցը լսելով, կը կարենայ գտնել անոնց։

Տարածուածութիւնը[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Աղուէսւ կ'ապրի գետնափոր բոյներու մէջ (կը կառուցէ բլրալանջերու վրայ), կը զբաղեցնէ գորշուկի եւ այլ կենդանիներու բոյները կամ կը թաքնուի ժայռաճեղքերու եւ այլ բնական թաքստոցներու մէջ։ Յաճախ կ'ապրի բնակավայրերէն ոչ հեռու։ Աղուէսը տարածուած է բոլոր մայրցամաքներուն մէջ, բացի Անթարքթիքայէն, իսկ Աւստրալիա տարած են Եւրոպայէն։ Յայտնի է 9 տեսակ, Հայաստանի մէջ կը հանդիպի մէկը՝ սովորական աղուէսը՝ 2 ենթատեսակով՝ անդրկովկասեան եւ հայկական։ Գազանաբուծական տնտեսութիւններու մէջ կը բուծեն արհեստական ճանապարհով ստացուած սեւ արծաթափայլ բարձրարժէք մորթի ունեցող աղուէսներ։ Հայաստանի մէջ նման տնտեսութիւն կա Լոռի մարզին մէջ։

Սնունդը[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Աղուէսը կը սնուի նապաստակներով, գորտերով ու մողէզներով, խոշոր միջատներով (առաւելապէս՝ մորեխներով), երբեմն կրնայ աւերել գետնին ապրող թռչունին բոյնը։ Սակայն անոր հիմնական կերը մուկերն ու մանր կրծողներն են (դաշտամուկեր, աւազամուկեր, ճագարամուկ, առնէտ եւ այլն)։ Տարուան ընթացքին աղուէսը կ՛ոչնչացնէ քանի մը հազար մկնանման վնասատու կրծողներ, իսկ ձագերու հետ՝ երկու-երեք անգամ աւելի։ Այդով ան մեծ օգուտ կը բերէ, որովհետեւ այդ կրծողները մեծ վնաս կը հասցնեն գիւղատնտեսութեանը։ Ամրանը աղուէսը կը սնուի բոյսերու որոշ տեսակներով։ Աշխոյժ կը գործեն օրուան բոլոր ժամերուն, առաւելապէս՝ լուսաբացին եւ մայրամուտին։ Կ՛ապրին 15 տարի։

Բազմացումը Եւ Ձագերը[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կտղուցի շրջանին մէջ (յունուար-փետրուարին) արուներու միջեւ տեղի կ'ունենայ պայքար էգին տիրելու համար։ Յղութիւնը կը տեւէ 52-56 օր։ Այդ ընթացքին արուն չի հեռանար էգէն, կը մաքրէ անոր վրայի մակաբոյծերը, կը թարմացնէ բոյնը, կեր կը հայթայթէ եւ այլն։ Կ'ունենան 4-6 (երբեմն՝ 12) ձագ։ 17-19 օրական ձագերը կրնան դուրս սողոսկել բոյնէն, երկար ժամանակ խաղալ բոյնին շրջակայքին մէջ, իսկ վտանգի դէպքին՝ անմիջապէս թաքնուիլ։

Պատկերասրահ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Մշակոյթի Մէջ[1][Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ռէյնար աղուէսը

Արտաքին Յղումներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Հայկական Հաանորգիտարան, աղուէս

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կաղապար:ՀԲ